منتظران ظهور، نه منتظران آمدن آقا!
نیمه شعبان ۱۴۳۱ روز میلاد مهربانترین راهنمای هستی به سمت خدای همه مهر و مهرورز نیز فرا رسید.
امسال نیز چراغانی و شادمانی مردمی که با لبخند به یکدیگر این ایام را تبریک می گویند را می بینم و با خودم باز فکر می کنم چرا این عوامی گری بدون درک حقایق در مردم ما نسل به نسل انتقال پیدا می کند.
عوامی گری که جمعیتش بسیار بیشتر از ۳۱۳ نفر را شامل می شود و هنوز تعداد یاران حضرت به ۳۱۳ نرسیده است تا آقا ظهور کنند.
گاهی حسرت می خورم و گاهی با خودم می گویم همین مقدار اعتقاد در مردم ما نیز برای آنان کافی است و وقتی بیشتر فکر میکنم میبینم اعتقاد به منجی که اعتقادی اصیل است در مردم ما با خرافاتی همراه شده که مسیر حرکت به سمت منجی را منحرف کرده است.
مثل همین اعتقادی که می گوید آقا بیا! اما اعتقاد دارد که آقا هست! جایی در این عالم هست ولی از نظر مردمان غایب است! و یا نمیداند که بی ادبیست خطاب به آقا بگوید آقا بیا! بلکه صحیحش اینست که او به سمت آقا حرکت کند و این ادب حضور است.
این جملات اعتقاد قلبیم است که مینویسم! و اینست که با شعار و اشعار مداحانی(بی سواد یا بی بصریت) که می گویند آقا بیا! مخالفم و راضی به قناعت کردن به این اعتقادات نصفه و نیمه که پایشان چلاق است! نیز نیستم.
بعد هم همین جماعت مقدس مآب می نشینند و می گویند آقا غریب و تنهاست! نمی دانم تا کی اما این معادله ها در اعتقاد به مسائل اعتقادی، معنوی و مذهبی باید از این عوامانه بودن بیرون بیاید و به سمت تخصصی شدن و یا خالی شدن از شبهات و تهاجم ها حرکت کند.
مسئله دومی که مرا به شدت در خصوص اعتقاد به منجی و آخر الزمان در داخل کشور عذاب می دهد پخش فیلم های هالیودی آخر الزمانی در تلویزیون ملی ایران است که نعوذ بالله منجی را هیولایی با شاخ و دم و آمریکا و نظام صهیونیستی را فاتح بر سپاه منجی نمایش می دهند است و جالبتر اینکه کلی هزینه از بیت المال صرف خرید، دوبله و سانسور این فیلمها میشود و بعد برخی می نشینند و می گویند چرا شبکه های ماهوارهای نظیر فارسی ۱ مخاطبانشان از تمام شبکه های فارسی زبان بیشتر است!
و …
باز هم نیمه شعبان دیگری رسید و ای کاش سعی می کردیم امام زمان(عج) را آنگونه که شایسته ایشان است بشناسیم و منتظران واقعی ظهور باشیم.
و این شعر تقدیم به امام زمان(عج):
” دیگر نگویمت که بیا دست من بگیر- گویم گرفتهای ز عنایت رها نکن “
وکیل مدافع خدا در زمین…
کم کم ماه شعبان، مهربان ترین ماه خدا هم به نیمه خود دارد می رسد، ماهی که به خود افتخار میکند، چرا که آغازش میلاد امام حسین(ع)، امام سجاد(ع) و حضرت ابالفضل(ع) است و نیمه اش میلاد امام مهربان امام مهدی(عج) و به همین دلیل شعبان را مهربانترین هم می خوانند
نیمه شعبان میلاد امامیست سرشار از معرفت، مهر و نیکی…
امامی که پدری مهربان برای ماست و تک تک ثانیه های زندگی مراقب ما تا مبادا وقتی غافل از خدا و خود هستیم اتفاقی برایمان بیفتد
امامی که مانند پدری مهربان دستان ما را از عنایت بیشمارش در دستانش گرفته تا مبادا در این دوران سخت آخرالزمان در گرداب های دنیوی فرو رویم
و اینها تنها یک گوشه بسیار کوچک از مهر امام مهدی(عج) است…
در این ماه توبه و استغفار بسیار سفارش شده…
در خصوص تیتر متن هم تنها به دلیل آوردن و تذکر این آیه از قران کریم این تیتر را انتخاب کرده ام، برای کسانیکه پای ثانیه هایشان را خودشان شکسته اند و تمام تقصیر ها، مشکلات و شکستهایشان را به خداوند نسبت می دهند:
خداوند مهربان می فرمایند:
” هر آنچه از خوبیها به تو میرسد از جانب خداست و هر آنچه از بدیها و شکست ها دامن گیر تو میشود از جانب نفس نافرمان خود توست ” سوره نساء آیه ۷۹
و …
مناجات شعبانیه یکی از راههای خودشناسی و بازگشت به سمت خداوند است، این مناجات از جمله زیباترین، عاشقانه ترین و عارفانه ترین مناجات های موجود هستش که سفارش های بسیاری هم در خصوص خواندنش در ماه شعبان شده است.
متن مناجات شعبانیه:
بسم الله الرحمن الرحیم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اسْمَعْ دُعَائِی إِذَا دَعَوْتُکَ وَ اسْمَعْ نِدَائِی إِذَا نَادَیْتُکَ وَ أَقْبلْ عَلَیَّ إِذَا نَاجَیْتُکَ
خدایا! بر پیامبر و دودمان پاکش درود فرست، و آنگاه که تو را میخوانم و صدایت میزنم، صدا و دعایم را بشنو و اجابت کن،و آنگاه که با تو نجوا میکنم، بر من عنایت کن.
فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَیْکَ وَ وَقَفْتُ بَیْنَ یَدَیْکَ مُسْتَکِینا لَکَ مُتَضَرِّعا إِلَیْکَ رَاجِیا لِمَا لَدَیْکَ ثَوَابِی
من از همه به سوی تو گریخته و در پیشگاه تو ایستادهام،در حالی که دلشکسته و نالان درگاه توام و به پاداش تو امیدوار.
وَ تَعْلَمُ مَا فِی نَفْسِی وَ تَخْبُرُ حَاجَتِی وَ تَعْرِفُ ضَمِیرِی وَ لا یَخْفَی عَلَیْکَ أَمْرُ مُنْقَلَبِی وَ مَثْوَایَ وَ مَا أُرِیدُ أَنْ أُبْدِئَ بِهِ مِنْ مَنْطِقِی وَ أَتَفَوَّهَ بِهِ مِنْ طَلِبَتِی وَ أَرْجُوهُ لِعَاقِبَتِی
آنچه را در دل من میگذرد میدانی، از نیاز من آگاهی، ضمیر و درونم را میشناسی و فرجام و سرانجام زندگی و مرگم از تو پنهان نیست. آنچه را که میخواهم بر زبان آورم و از خواستهام سخن بگویم و به حسن عاقبتم امید بندم، همه را میدانی.
حسین(ع) امامی که عشق از او درس فداکاری آموخت
حسین(ع) سرور آزادگان و ایثارگران جهان
آمدم از شجاعتش بنویسم؛ نتوانستم
آمدم از بزرگی و فداکاریش بنویسم؛ نتوانستم
تنها توانستم بنویسم
حسین(ع)…
… و خدا دستان مرا هم گرفت…
ساقی لب تشنه مهربون…
ساقی لب تشنه مهربون…با بی دستیت دستان بی رمقم را بگیر
فقط برایت این را می توانم بنویسم، مهربه مادرت زهرا(س) هم شرمنده ات شد
و تنها ساقی لب تشنه عالم شدی پسر حضرت زهرا(س)
سلام بر شما یا ابالفضل(ع)
…
علی(ع) آئینه تمام نمای مهر مهربانترینِ مهربانان
به نام خداوند همه مهرِ مهرورز
… و پیامبر مهر(ص) در غدیر درباره امیر المومنین علی(ع) فرمودند: هان مردمان! علی را برتر بدانید.چرا که هیچ دانشی نیست مگر اینکه خداوند آنرا در جان من نبشته و من نیز آنرا در جان پیشوای پرهیزکاران، علی، ضبط کرده ام.علی(ع) پیشوای روشنگر است که خداوند او را در سوره یاسین یاد کرده که: ((و دانش هر چیز را در امام روشن گر بر شمرده ایم…))
… آب؛ آئینه و روشنای حضور، آب؛ آئینه و وضو سازی از چشمه جوشان ولایت، آب؛ آئینه ای به رسای یک لبخند، آب؛ آئینه و مهریه یاور علی(ع)، آب؛ آئینه سلام محمد(ص) به وسعت علی(ع)
و علی (ع) قبله اهل ولا، یاور انبیای الهی، تاج سر اولیا، ابن تمام پیامبران و وصی مصطفی(ص)، پیشوای پرهیزکاران، یاور مظلومان و کشته راه عدالت و ولایت
آری؛ علی(ع)؛ آئینه داور، سرور مومنین و مرجع شاه و گدا
و اینها همه گوشه کوچکی از فضائل بزرگ مرد عالم بود که قلم بی رمق و شکسته من در رسای او نبشت. بزرگ مردی که که آسمانها و زمین بر مدار ولایتش در حال گردشند است و امشب شام میلادش است.
شبی که آسمانها و زمین به خود بالیدند که بزرگ مردی را میهمان هستند، آن هم میهمانی که خداوند همه مهر مهرورز آفرینشش را بر ولایت او آفریده است.
آری، امشب دل های شکسته پناه داده می شوند و اما باز هم داغ یتیمی ما التیام نیافته است.
امشب هدیه عیدمان را از امیر المومنین(ع) فرج فرزندش طلب کنیم و در یک کلام…
دیگر بی خانمانی اهل حضور، دیگر دل تنگی تمام کوچه هایی که بی تو غروب کرده اند، دیگر از اشک های تمامی کودکان در اندوه، دیگر از تمام یاد هایی که هنوز با ذکر تو زنده اند، زنده بادای لحظه ای که تو می آیی…
” اللهم عجل لولیک الفرج ”
یا علی مدد