تمنای دل برای مهربانترین مهربانان
من از خویش گم شده ام، می خواهم لحظات سخت دل تنگی و تنهایی را بشویم به استقبال اشک، میخواهم از طلوع چیزی مثل انتظار به سویت پرواز کنم، گویند طلوع انتظار مثل آمدن کسی است، مثل آمدن کسی که چشم ها را آشوب روئیدن است…
بیش از ۶ میلیارد نفر بر روی زمین زندگی می کنند
۱۲۴ هزار پیامبر و اهل البیت(ع) را خدا آفرید
پروردگار همه مهر و مهرورز نشانه هایی را برای اهل یقین در زمین ایجاد کرد تا تنها این جمعیت دست به هر جا می زنند، به هر چیزی می نگرند و هر چیزی را درک می کنند تنها بگویند” خدا ” و از غیر ” خدا ” دوری کنند.
اما باز هم خدا غریب است و هر کس در این دوران ” آخرالزمان ” از او، دینش و مهربانیش دفاع کند را نامردمان، متعصب، ریاکار و افراطی می خوانند! همه یادش می کنند!، همه مدعی پرستشش هستند و شاید او را هم دوست دارند، اما وقتی پای منافع، اسم، رسم و مادیات وسط می آید، او تنها و اولین گزینه ایست که با همه بزرگی، نزدیکی و مهربانیش فراموش می شود.
خدایی که از یک مادر نسبت به فرزندش مهربانتر است، خدایی که گناهان بنده هایش را با تمام بی وفایی آنها از دید دیگر مردمان پنهان می کند، خدایی که روزی دهنده تمام موجودات در جهان خلقت است و صاحب نفس هاست، خدایی که اگر در کوچکترین واحد زمانی هم نگاهش را از بنده ای بردارد، آن بنده محکوم به فناست! آنقدر ساده فراموشش می کنیم که جای هیچ توجیهی باقی نمی ماند.
اگر تمام زندگی ما، نفس کشیدنهایمان و بودنمهایمان رنگ خدایی به خود گرفت” ماندگار” می شویم…آن هم ماندگاری که نه به خواسته خود بلکه به خواسته بخشنده ترین بخشنده ها صورت می گیرد.
کاش زمانی هم برای تمرین خدای محوری در زندگی هایمان داشتیم و اگر خطایی بزرگی هم کردیم با کنار زدن غرور و هواهای نفسانی و مقام های پوچ و بی ارزش دنیائی که ما را به خود اسیر کرده اند از خدا خالصانه تقاضای بخشش می کردیم.
کاش با خدا پیمان می بستیم که از این ثانیه که گذشت و به دست تاریخ سپرده شد دیگر تنهایش نمی گذاریم.
کاش خدا را با قلب هایی که می خواهند مشتاقش باشند صدا می زدیم و از او می خواستیم توانایی بازگشایی گره کور بندگانش را در زمین به ما بدهد.
کاش خدا را آنچنان که لایقش است عبادت می کردیم.
کاش…
بیائید با هم شروع کنیم…از حلالیت طلبی همراه با شجاعت از کسانیکه با غفلتمان دل آنها را شکستیم آغاز کنیم که رمز خدایی شدن و توفیق عبادت خالصه او رسیدگی به حق بنده هایش است.
مقدمه این امر داشتن تقواست و تقوا در سخنان امیر المومنین امام علی(ع) اینست که هر چیزی را برای خود می پسندی برای دیگری هم بپسند و هر چیزی را برای خود نمی پسندی برای دیگری هم نپسند…
در پایان این متن گوشه ای از وصیت های زیبای شهید همت را برای شما می نویسم…(به زبان ساده این شهید بزرگوار)
برای اینکه خدا لطفش و رحمتش و آمرزشش شامل حال ما بشه باید اخلاص داشته باشیم و برای اینکه ما اخلاص داشته باشیم سرمایه میخواد که از همه چیزمون بگذریم و برای اینکه از همه چیزمون بگذریم باید شبانه روز دلمون، وجودمون و همه چیزمون با خدا باشه
اینقدر پاک باشیم که خدا کلا ازمون راضی باشه
قدم برمی داریم برای رضای خدا، قلم بر میداریم بر روی کاغذ به یاد خدا، حرف می زنیم برای رضای خدا، شعار میدیم برای رضای خدا، می جنگیم برای رضای خدا، همه چی، همه چی و همه چی خاص خدا باشه که اگر شد پیروزی در آن هست، چه بکشیم، چه کشته بشیم اگر اینچنین بشیم پیروزیم و هیچ ناراحتی نداریم و شکست معنا نداره برامون…چه بکشیم، چه کشته بشیم پیروزیم اگر اینچنین باشیم…
برای دانلود فایل صوتی سخنان شهید همت اینجا کلیک کنید
التماس دعا
یا علی
پ.ن:
ذکر این روزهایم برای مقابله با شرایط سختی که در آن هستم ” یا دلیل المتحیرین ” است، این هم یادگاری برای کسانی که ثانیه هاشان سخت سپری می شود
از تمام دوستانم حلالیت می طلبم به خصوص همسفری که ناخواسته دلش را شکستم
If you enjoyed this post, please consider to leave a comment or subscribe to the feed and get future articles delivered to your feed reader.
نظرات
هنوز دیدگاهی داده نشده.
دیدگاهتان را بنویسید: